Φως, τέχνη και ζωή

"Ο μεγάλος καλλιτέχνης δεν είναι της εποχής του, είναι αυτός η εποχή του." - Γιώργος Σεφέρης.

 Ξεκινώντας με τη φράση του έλληνα ποιητή, εξετάζουμε το παράδειγμα του νέου έλληνα καλλιτέχνη Light μέσα απο μία εκ βαθέων συνέντευξη που έλαβε χώρα σε γνωστή τηλεοπτική εκπομπή. Ακόμα ένα παράδειγμα καλλιτεχνικής πρακτικής, που μπορεί να χαρακτηριστεί απο "δημοσιογραφική" έως και εγχείρημα εξίσωσης της τέχνης με τη ζωή.

 Προερχόμενος απο μία βαριά μουσική βιομηχανία, έχει χαρακτηριστεί πολλές φορές ο δημοφιλέστερος στο είδος του, έχοντας μια μακροχρόνια παρουσία στο ελληνικό στερέωμα. Όπως ο ίδιος αναφέρει, "είναι επτά(7) χρόνια ανοδικής πορείας και σκληρής δουλειάς", δίνοντας στον κόσμο της τέχνης, απο το 2012, όλες αυτές τις στάσεις, ιδέες και δράσεις. Αξιοσημείωτο στοιχείο στο έργο του, είναι η μετατόπιση του απο τον πεπατημένο ήχο του boom bap, σε ήχους με τους οποίους ορίζεται εκ νέου η σχέση της παραγωγής ήχου με τον τεχνολογικό κόσμο και την εξέληξη του.

 Οι καθημερινές αφηγήσεις σε σχέση με τα ερεθίσματα τα οποία προέρχονται απο τη σφαίρα του φαντασιακού, δημιουργούν ένα συναίσθημα ταλάντωσης ανάμεσα στους δύο αυτούς κόσμους. Απο τη μία με ωμό ρεαλισμό και απο την άλλη με συναισθηματικούς όρους καταφέρνει, ξανά, ένα διαφορετικό δίπολο, αυτή τη φορά εμπειρικό. Δημιουργεί λοιπόν μία συνθήκη αντίθετων αλλα αλληλοεξαρτώμενων συνθηκών. Αυτο το "βάδισμα του κάβουρα", δίνει σε κάποιον τη δυνατότητα να μαζέψει ερεθίσματα απο ολόκληρο το φάσμα κίνησης του, με σκοπό να ανακαλύψει την αλήθεια του.

 Σε άλλα πλαίσια, δεν θα μπορούσε να μην αναφερθεί η σχέση του έργου του με το παρελθόν. Το παρόν, πέραν απο την χρονική υπόσταση, χρησιμοποιείται και με υλικό πρόσημο. Ξεπερνώντας τα δύσκολα προηγούμενα χρόνια, χρησιμοποιεί την χλιδή ως το επόμενο βήμα, καταφέρνοντας να εμπνεύσει εις βάθος και να ξαναζωντανέψει ιδέες με ανθρωποκεντρικό προσανατολισμό. Το παράδειγμα του, με σκοπό να φτάσει στα πέρατα της οικουμένης δίνει ένα φλογερό μήνυμα και όπως λέει και μιά γερμανική λαική παροιμία "Armut ist aller Künste Stiefmutter" (= "Η φτώχια είναι η μητριά κάθε τέχνης").